صفحه 4 از 4 اولیناولین ... 234
نمایش نتایج: از شماره 31 تا 38 از مجموع 38
Like Tree98Likes

موضوع: بحث و نظر پیرامون قلب نظام ملی نوآوری در کشورهای مختلف

  1. #31
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    8
    تشکر
    1
    تشکر شده 3 بار در 3 پست
    نگاهی به عملکرد نواورانه نظام ملی نوآوری ایران :
    تاکنون در ایران تلاش های گوناگون صورت گرفته است ، تا با استفاده از شاخص های مختلف ، تصویری از توانمندی های کشور در عرصه توسعه تکنولوژی و یا به عبارتی عملکرد نوآورانه نظام ملی نوآوری ایران ارائه گردد ، اما متاسفانه دیدگاه حاکم بر اغلب این برسی ها همانا دیدگاه خطی به فرایند نوآوری بوده است.
    در این دیدگاه ، فرض اصلی این است که هر چه منابع و ورودی های بیشتری ( اعم از منابع مالی ، انسانی و ....) به امر تحقیقات اختصاص یابد ، لاجرم عملکرد نوآورانه نظام بهبود می یابد. امروزه در سطح بین المللی ، ناکارآمدی این دیدگاه بر همگان آشکار شده و ددیدگاه سیستمی ( که لحاظ کردن متغیرها و تعاملات پیچیده تر را می طلبد ) جایگزین آن شده است ، لذا تزریق چشمگیر منابع به یک سیستم ناکارآمد ، فقط به اتلاف منابع خواهد انجامید. در ادامه نتایج ارزیابی ها بر اساس سه گروه شاخص های ورودی واسطه هی و خروجی جهت برسی عملکرد نوآورانه نظام ملی نوآوری ایران مشخص می گردد.

    الف) ورودی ها
    از جمله شاخص های ورودی ، میتوان به درصد بودجه تحقیقات از تولید ناخالص داخلی و تعداد محققان در یک میلیون نفر جمعیت اشاره کرد . نگاهی به آمار همین شاخص های ورودی نیز ( که البته به تنهایی نمیتواند نشان دهنده عملکرد نوآورانه سیستم باشد ) ، تفاوت آشکار کشور ما را با دیگر کشورها در این زمینه نشان میدهد. در این زمینه با وجود کشورهایی مانند فنلاند با حدود 5/3 درصد ، کشور ما تنها 6/0 درصد را به خود اختصاص داده است ، در حالی که این درصد برای اغلب کشورهای موفق در عرصه توسعه تکنولوژی، بالاتر از 2 درصد می باشد.

    ب)نتایج میانی
    این نتایج و شاخص های مربوطه ، اگرچه تا حدودی کارایی مراکز و آزمایشگاه های تحقیقاتی را نشان میدهد، اما نمی توان آنها را به عنوان خروجی نوآورانه نظام که دارای تبعات مثبت اجتماعی و اقتصادی باشند، قلمداد کرد.
    دو شاخص مهمی که میتواند نشان دهنده ی میزان نتایج میانی نوآوری های بدست آمده در کشورمان باشد، تعداد اختراعات به ثبت رسیده در ایران توسط اتباع داخلی و نحوه ی توزیع این اختراعات براساس مالکیت اختراع می باشد.
    این آمار بیانگر این نکته می باشد که هرچند روند ثبت اختراع توسط محققان و دانشمندان کشورمان در حال افزایش می باشد ، اما این افزایش در مقایسه با سایر کشورهای جهان بسیار ناچیز بوده و همچنین این نکته قابل تامل است که سیستم تائید کننده اختراع به ثبت رسیده در ایران از نوع اعلامی می باشد و به همین دلیل در بسیاری از موارد بررسیهای علمی دقیقی درخصوص اظهار نامه متقاضی ثبت اختراع صورت نمیگیرد. درحالی که اکثر کشور های جهان سیستم بررسی اختراع از نوع برسی ماهوی بوده .

    ج) خروجی ها
    شاخصهای خروجی فرایندی نوآوری ، مهمترین گروه از شاخص ها در بررسی عملکرد نوآورانه نظام ملی نوآوری به شمار می روند ، متاسفانه در ایران ، هیچگونه آمار معینی در مورد این شاخص ها ( چه در سطح کلان ملی و چه در سطح بنگاهی ) وجود ندارد . این امر به نوبه خود به عدم توجه سیاستگذاران به اهمیت این شاخص ها از یکسو و عدم انجام ممیزی نوآوری ملی از سوی دیگر بر می گردد .
    باتوجه به مطالب فوق ، نمی توان در مورد عملکرد نوآورانه بنگاه های فعال در نظام ملی نوآوری با قطعیت اظهار نظر نمود ، اما همگان اذعان دارند که برآیند کلی توانمندی های بنگاه های فعال تولیدی و خدماتی کشور در سطح مهارت های ساده اپراتوری و بعضا مهارت ها و توانمندی های فنی است . بنابراین نظام ملی نوآوری ایران هنوز ورود جدی به مرحله خلق و یادگیری فعال تکنولوژی نداشته و عمدتا در مرحله استفاده از تکنولوژی توسعه یافته توسط دیگر کشورها به سر می برد ، که این مساله در دنیای امروز که کسب قدرت و مزیت رقابتی فقط از طریق نوآوری و توسعه تکنولوژی امکانپذیر است ، جای نگرانی دارد . بطور کلی میزان و اثربخشی فرایند نوآوری در ایران و سایر کشورهای توسعه یافته را می توان بصورت شماتیک در شکل زیر تبیین نمود .

    نارسائی های نظام ملی نوآوری ایران
    در این بخش ، نارسائی های موجود نظام ملی نوآوری کشور به ترتیب کارکردهای هفتگانه این نظام ( یکی از روشهای بررسی نظام ملی نوآوری ) ، بطور خلاصه تشریح می شود .

    سیاست گذاری
    . ناهماهنگی و حتی در برخی موارد ناسازگاری بین سیاست های اتخاذ شده
    . کمبود مراکز و موسسات تخصصی سیاست پژوهی
    . عدم وجود دیدگاهی سیستمی و در نتیجه جزئی نگری سیاستگذاران نوآوری
    . کمبود افراد آموزش دیده در حوزه سیاستگذاری نوآوری
    . تجربه نه چندان قابل توجه در حوزه سیاست گذاری نوآوری
    . مکانیزم های لازم برای کسب بازخور از سیستم و اصلاح سیاست های نادرست ، بخوبی طراحی نشده است .

    ظرفیت ایجاد دانش
    . نقش پر رنگ مراکز تحقیقات دولتی در ایران ( اصولا دولت باتوجه به ویژگیهای بروکراتیک و انعطاف ناپذیری خود ، بازیگر مناسبی برای این عرصه به شمار نمی رود ، به نحوی که خروجی های این مراکز تطابق کمی با نیازهای واقعی صنعت داشته است ) .
    . اتکای بیش از حد به بودجه دولتی بعلت عدم حضور قوی بخش غیردولتی
    . عدم وجود محرک های لازم و کافی برای افزایش سهم بخش خصوصی در امر تحقیقات
    . عدم وجود مکانیزم های نظارتی مناسب بر مراکز تحقیقاتی
    . عدم حاکمیت دیدگاه تجاری سازی تحقیقات در مراکز تحقیقاتی
    . شفاف نبودن اولویت های اصلی ملی برای جهت دادن به فعالیت های مراکز تحقیقاتی
    . عدم وجود اطلاعات دقیق و کافی از حجم نوآوری ها و تحقیقات صورت پذیرفته در بنگاههای خصوصی .

    تامین بوجه و تسهیل نوآوری و کارآفرینی :
    در حوزه این کارکرد نظام نوآوری سه موضوع مهم و اساسی مطرح است .
    1 . تامین منابع مالی تحقیقات و نوآوری
    2 . حمایت از مالکیت فکری
    3 . استاندارد سازی
    مهم ترین نارسائی های موجود در این حوزه را می توان چنین برشمرد :
    . ارتباط ضعیف مکانیزم های تامین مالی موجود با الزامات تامین مالی فعالیت های نوآورانه
    . عدم فعالیت صندوق های سرمایه گذاری ریسک پذیر در کشور
    . وجود برخی نارسایی های جدی در نظام مالکیت فکری کشور از ابعاد حقوقی ، پژوهشی و ...
    . عدم توجه به ملاحظات تکنولوژیکی در برخورد با موضوع استاندارد سازی
    . روشن نبودن جایگاه موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران در نظام نوآوری کشور
    . روحیه کارآفرینی با معیارهای بروکراتیک حاکم بر مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی هم خوانی ندارد
    . در سیاست گذاری های ملی ، اهمیت کارآفرینان و نقش آنها در تاسیس شرکت های پویا و تجاری سازی نتایج به خوبی مورد توجه قرار نگرفته است .
    . شهرک ها و پارک های فناوری کشور هنوز فاقد تجربه و توانمندی کافی مدیریتی برای ارائه خدمات و پشتیبانی لازم از کارآفرینان می باشند .
    . کمرنگ بودن حضور شرکت های نوپای انشعابی در اقتصاد کشور .

    توسعه نیروی انسانی :
    . حاکم نبودن دیدگاه کلان سیستمی در تعریف و تاسیس رشته های آموزشی دانشگاهی
    . نقش بسیار کمرنگ آموزشهای میان رشته ای در نظام دانشگاهی کشور
    . ارتباطات سیستماتیک ناچیز میان مراکز آموزشی ، صنعت و بازار
    . سهم اندک مراکز آموزشی خصوصی در تامین نیازهای آموزش نظام ملی نوآوری
    . عدم تقویت روحیه کارآفرینی در میان دانشجویان در کنار ارائه آموزش های تخصصی
    . نقش کمرنگ آموزشهای فنی و حرفه ای در نظام آموزشی کشور

    بهبود ظرفیت انتقال و انتشار دانش و فناوری :
    . آشنایی محدود سیاست گذاران نظام ملی نوآوری کشور با مفهوم و اهمیت انتشار تکنولوژی
    . شناخت ناچیز متخصصان از ساز و کارهای انتشار تکنولوژی در تجربه دیگر کشورها در این حوزه
    . عدم وجود و فعالیت مراکز انتشار تکنولوژی در نظام ملی نوآوری ایران
    . ضعف ساز و کارهای تسهیل کننده انتشار تکنولوژی
    . حاکم بودن نوعی فرهنگ پنهان کاری و عدم انتشار تکنولوژی و دستاوردهای فنی در بدنه اصلی نظام ملی نوآوری کشور
    . عدم استفاده کامل و مناسب از قابلیت های تکنولوژی اطلاعات در مسیر انتشار دستاوردها

    تولید کالا و خدمات :
    . از آنجائیکه سایر کارکردهای نظام ملی نوآوری کشور عمدتا ماهیت دولتی دارند ، نوعی عدم پیوستگی میان بدنه سیستم و بنگاههای خصوصی حاکم شده و منجر به گسستگی زنجیره انتقال دانش شده است .
    اکثر بنگاه های بزرگ کشور در فضای غیر رقابتی بوجود آمده و رشد یافته اند بعلت ماهیت نسبتا انعطاف ناپذیرخود ، نمی توانند نقش مناسب را در تجاری سازی دستاوردهای پژوهشی سیستم ایفا کنند .
    . هیچگونه اطلاعات دقیق و قابل اتکایی در مورد نحوه عملکرد نوآورانه بنگاه های اقتصادی ایران وجود ندارند .
    . قوانین و بروکراسی دست و پا گیر ادارات و سازمان های دولتی

    جمع بندی و نتیجه گیری :
    1 . لایه سیاستگذاری در نظام ملی نوآوری به دلایلی چون ضعف کارایی مراکز و موسسات تخصصی سیاست پژوهی ، ناهماهنگی بین سیاست گذاران ، کمبود افراد آموزش دیده در حوزه سیاست گذاری علوم و تکنولوژی در کشور و تجربه نه چندان قابل توجه سیاست گذاران فعال در این حوزه و در نهایت عدم وجود حافظه لازم در لایه سیاست گذاری جهت کسب بازخورد و یادگیری سیستم ، از نارسایی های چشمگیری رنج می برد . توجه به این کارکرد و بهبود و اصلاح هرچه سریعتر آن نقش کلیدی در بهبود عملکرد نظام ملی نوآوری کشور به دنبال خواهد داشت .
    2 . در حوزه انجام تحقیقات و نوآوری نقش بسیار پر رنگ مراکز دولتی ، عدم رغبت بخش خصوصی به مشارکت و پرداختن به فعالیت های نوآورانه و کمبود حاکمیت دیدگاه تجاری سازی تحقیقات در میان مراکز تحقیقاتی موجب شده است مراکز تحقیقاتی کارایی و اثربخشی چندانی در نظام ملی نوآوری کشور نداشته باشند .
    3 . در لایه تامین بودجه و تسهیل نوآوری و کارآفرینی ، مشکلاتی چون ضعف مکانیزم های تامین مالی موجود ، افزایش منابع و اثر بخشی منابع مالی موجود از یک سو و از سوی دیگر وجود برخی نارسایی های جدی در نظام مالکیت فکری کشور در ابعاد حقوقی ، پژوهشی و آموزشی از سایر مشکلات این بخش چشمگیرتر به نظر می رسند .
    4 . در حوزه توسعه نیروی انسانی نیز ضعف ارتباط سیستماتیک و تعریف شده مراکز آموزشی ، صنایع و بازار در کشور منجر به ناهماهنگی بین آموزشی های رسمی ارائه شده در بخش دانشگاهی با نیازهای اصلی نظام ملی نوآوری از یک طرف و از طرف دیگر حاکم نشدن دیدگاه سیستمی در تعریف رشته های آموزشی دانشگاهی شده است .
    5 . در لایه بهبود ظرفیت انتقال و انتشار دانش و فناوری که در واقع نقش بسیار ارزشمندی در گسترش و تعمیق فرآیند یادگیری در کل نظام ملی نوآوری ایفا می نماید نیز ، سه مشکل اساسی " شناخت محدود سیاست گذاران از مفهوم و اهمیت انتشار تکنولوژی در سیستم نوآوری " ، " کمبود وجود مراکز انتشار تکنولوژی در کشور " و " عدم وجود ساز و کارهای تسهیل کننده انتشار تکنولوژی " از نقاط ضعف این بخش نظام ملی نوآوری کشور به شمار می روند .
    6 . بازیگران اصلی نوآوری و توسعه تکنولوژی در تمامی کشورهای دنیا در لایه تولید کالا و خدمات قرار دارند ، از آنجا که سایر کارکردهای نظام ملی نوآوری در کشور ما عمدتا دارای ماهیتی دولتی می باشند ، نوعی جدایی بین بدنه سیستم و بنگاههای خصوصی در کل سیستم حاکم شده است و به نظر می رسد که گسستگی زیادی بین زنجیره انتقال دانش در بین این دو بخش وجود دارد . علاوه بر این آثار نامطلوب کارکردهای پیشین سیستم ، بیشترین تاثیرگذاری را در طول زمان بر این بخش گذاشته و به همین دلیل بنگاههای اقتصادی فعال در این بخش تمایل چشمگیری جهت نوآوری در محصولات و فرآیندهای خود نشان نمی دهند .

  2. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  3. #32
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    6
    تشکر
    1
    تشکر شده 2 بار در 2 پست
    نظام نوآوری کشورهای سوئیس، مالزی و ایران به پیوست ایفاد می گردد.
    فایل های پیوست شده

  4. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  5. #33
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    6
    تشکر
    1
    تشکر شده 1 بار در 1 پست
    ن ظام ملی نوآوری آمریکا
    نظام ملی نوآوری در آمریکا در طول تاریخ دچار تحولات زیادی شده است. عمده این تحولات را میتوان در سه دوره
    قبل از جنگ جهانی دوم، بعد از جنگ جهانی دوم تا دهه 1980 و دهه 1980 به بعد مورد بررسی قرار داد. ولیکن برای اختصار در ادامه فقط نکات مفید و برگزیده ذکر خواهند شد.
    تغييراتساختاريوسياستيدردهه 1980 وبعدازآندرامريكا
    ازاواسطدهه 1970 بهدليلتغييراتشرايطبينالمللي،سهمسيستمملينوآوريامريكادررشداقتصاديورقابتپذيرياينكشورروبهكاهشنهاد. تااوايلدهه 1970 ،شركتهايآمريكاييازتواناييتكنولوژيكبالايينسبتبهشركتهايخارجيبرخورداربودندوبخشعمدهاينتحقيقاترانيزانجامميدادند. امابهدليلظهورشركتهايقدرتمندخارجيوانتقالسريعتكنولوژيدرسطحبينالمللي،مزيتيكهدرسالهايقبلدراثرتحقيقاتپايهووجودپايگاهدانشيقوينصيبآمريكاشدازبينرفت. انتقالتكنولوژيبرتريامريكاييهارادربازارهايتكنولوژيپيشرفتهخنثيكرد.افزايشهزينههايتحقيقوتوسعه،همچنينلزومتوجهيهگسترهيوسيعتريازتكنولوژيهايدرحالظهوروسرعتتجاريشدنتحقيقاتعلميباعثشدهاندكهشركتهايآمريكاييروابطخودراباموسساتديگردرداخلوخارجتوسعهدهندتابتوانندمكمليبرايتحقيقوتوسعه يدرونسازمانيخودپيداكنندوبازدهراافزايشدهند.بنگاههايآمريكاييبهچنددليلبهتحقيقاتمشاركتيرويآوردند:

  6. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  7. #34
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    6
    تشکر
    1
    تشکر شده 1 بار در 1 پست
    به خوبی مشخص است قلب نظام نوآوری موسسات تحقیقاتی میباشد
    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط محبوبه اسحاق زاده : 06-05-2016 در ساعت 11:33

  8. #35
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    10
    تشکر
    0
    تشکر شده 3 بار در 3 پست

    نگاهی به محیط نوآوری در شش کشور

    مقایسه نظام ملی نوآوری: منبع مقاله چارچوب های نهادی در نظام ملی نوآوری- نویسندگان دانایی فرد، خداداد حسینی


    نگاهی به محیط نوآوری در شش کشور


    رویکرد نظام ملی نوآوری نگاهی نو به تعامل میان اجزا درگیر در تولید، اشاعه نوآوری ها در هر کشوری دارد. کشورهای مختلف برای افزایش نوآوری و اقتصادی تر کردن روابط نظام نوآوری خود به طراحی نظام ملی نوآوری روی آورده اند. ایران نیز در چندسال اخیر به سمت پایه گذاری این نظام به حرکاتی چند دست یازیده است.

    در این گزارش برای مقایسه نظام نوآوری ملی ایران با کشورهای مختلف، یکی از محورهای نظام ملی نوآوری یعنی چارچوب های نهادی آن نظام را مد نظر قرار داده و طراحی نظام نوآوری ملی ایران را با این شش کشور که شامل کشورهای قبرس، جمهوری چک، استونی، مجارستان، لهستان و اسلوانی است مقایسه و بررسی می کنیم.

    در واقع پرسش های زیر در اینجا پاسخ داده می شود:

    1. کدام وزارتخانه ها یا مجموعه های دولتی مسئولیت سیاست گذاری نوآوری در سطح ملی را بر عهده دارند؟

    2. کدام سازمان ها (دولتی، نیمه دولتی، غیرانتفاعی و خصوصی) در فرایند تدوین سیاست نوآوری کشور مشارکت دارند؟

    کشور اول: قبرس
    در قبرس هیچ وزارتخانه منحصر به فردی را نمی توان یافت که دارای مهارت و قابلیت خاصی در طراحی و اجرای خط مشی نوآوری باشد. با این وجود وزارت بازرگانی، صنعت و جهانگردی در حوزه های مختلف مربوط به نوآوری صنعتی ، نقش رهبر برعهده داشته و پیشگام است.

    دفتر برنامه ریزی (که موسسه دولتی است) نقش مهمی در هماهنگ سازی خط مشی دولت ایفا می کند مانند برنامه 5 ساله توسعه و تخصیص بودجه به برنامه ها از فعالیت های آن است.
    با توجه به اندازه کشور، گروه های ذیفنع از بخش های تجاری،نظیر فدراسیون کارخانه داران و کارفرمایان، اتاق بازرگانی قبرس و سازمان های بخشی (شرکت های فعال در عرصه صنعت پوشاک ) در این عرصه نقش مهمی دارندو همراه با موسسات دولتی دست به ابتکار زده و در رابطه با خط مشی های دولت در حوزه نوآوری، همانند گروه فشار عمل می کنند.


    کشور دوم: جمهوری چک
    در جمهور ی چک، شورای تحقیق و توسعه وابسته به دولت ، نقشی مشاوره ای بر عهده داشته و فعالیت های پژوهشی و توسعه موسسه های دولتی (نظیر وزارت خانه ها با موسسات تامین مالی) را هماهنگ می سازد.

    وزارت صنعت و بازرگانی از طریق برنامه های خود بیشترین تاثیر را بر مقوله های مرتبط با نوآوری داشته و بالاترین قدرت نفوذ ار در این عرصه داراست.

    از اوایل دهه 90 سیستم تحقیق و توسعه در این کشور تمرکز زدایی شد. دیگر گروه های ذینفع و دست اندرکاران در خط مشی نواوری عبارت است از:

    مجموعه انجمن های نماینده" بنگاه های نوآور"، " تامین کنندگان سرمایه ریسکی"، "سازمان های تحقیق و توسعه صنعتی" و غیره.

    این سازمان ها نقش مشورتی فعالی را در قبال فعالیت های مجلس، دولت و دیگر مجموعه های خصوصی و دولتی ایفا می کنند.

    کشور سوم: استونی

    در سطح دولت، وزارت امور اقتصادی قانونا مسئولیت مقوله های مرتبط با توسعه فن آوری را برعهده دارد. بنیاد نوآوری که در سال 1991 تاسیس شد تا پایان سال 2000 مسئولیت واگذاری تامین مالی RTP به پروژه های انجام شده در موسسات تجاری، موسسات تحقیقاتی و واحدهای تحقیق و توسعه دانشگاه ها را برعهده داشت. بعلاوه این بنیاد از مراکزی مانند پارک های علم و فناوری، مراکز شایستگی و مارکز نوآوری نیز پشتیبانی بعمل می آورد. مهمترین تغییرات، سازمان دهی مجدد سیستم بنیادهاست.
    شورایی موسوم به شورای نوآوری و فناوری با هدف ارائه خدمات مشاوره ای به "وزارت امور اقتصادی" در مقوله های مرتبط با توسعه فن آوری و شرایط وضع شده از سوی اتحادیه اروپا پیرامون توسعه فن آوری تاسیس شده است.
    کشور چهارم :مجارستان

    کمیته ملی توسعه فناوری (OMFB) بعنوان یک موسسه دولتی در تدوین استراتژی نوآوری تا سال 1999 وجود داشت که در 2000 منحل شد و در وزارت اموزش و پرورش ادغام شد و تحت عنوان بخش توسعه و تحقیق، به فعالیت خود ادامه می دهد. وزارت اقتصاد نیز بر عملکرد آن دسته از ادارات دولتی که مسئولیتی در ارتباط با مدیریت کیفیت، دارایی فکری و استانداردسازی برا برعهده دارند نظارت می کند. به علاوه این وزارتخانه مسئول تدوین خط مشی کسب و کارهای کوچک و متوسط نیز می باشد.

    شورای خط مشی فناوری و علوم (TTPK) عالی رتبه ترین مجموعه هماهنگ سازی و مشاوره در سطح دولت است. علاوه بر ان، سازمان هایی نظیر شورای علمی و آموزش عالی (FTT)مجموعه ای مشاوره ای است. بنیاد توسعه کارآفرینی مجارستان نیز در سال 1991تاسیس شد. همچنین می توان به فعالیت انجمن نوآوری مجارستان اشاره کرد که دارای یک انکوباتور ویژه است و به طور هفتگی مجله ای را با موضوع نوآوری منتشر می کند.
    کشور پنجم: لهستان

    طرح ریزی و اجرای سیاست نوآوری در لهستان در طی دهه 90 توسط دو مجموعه دولتی (کمیته دولتی تحقیقات علمی و وزارت اقتصاد) به شکل جدی آغاز شد. وزارت اقتصاد از اختیارات گسترده ای در حوزه هایی نظیر خط مشی صنعتی، توسعه و ایجاد کسب و کارهای کوچک، مدیریت موسسات تحقیقات فنی و غیره برخوردار است.

    کمیته دولتی تحقیقات علمی (KBN) مجموعه دولتی است که در سال 1991 توسط مجلس تشکیل شد. این مجموعه علاوه بر نقش مشاورتی، وزارتخانه ای دولتی است ریاست آن بر عهده وزیر علوم است.

    لهستان بعنوان یک کشور پهناور تا پایان سال 1999 در حدود 49 انکوباتور تجاری و مرکز فناوری و 3 پارک تکنولوژی داشت. کلوپ مرکز تجاری (معتبرترین سازمان تجاری) و نیز مخازن فکری از قبیل موسسات تحقیقات اقتصاد آزاد واقع در Gdansk مهمترین نقش را در مباحث خط مشی ایفا می کنند.

    کشور ششم: اسلوانی

    در کشور اسلوانی تا سال 2000، وزارت علوم و فناوری (MST) مسئولیت اصلی طرح ریزی خط مشی نوآوری و فن‌آوری را برعهده داشت (راه اندازی صندوق توسعه فناوری، تامین بخشی از سرمایه مورد نیاز پارک های علم و فناوری و غیره). در تابستان 2000، با تجدید ساختار وزارتخانه ها، وزارت علوم و فناوری به 2 بخش تقسیم شد و بخش علوم این وزاتخانه در وزارت آموزش تلفیق شد. مقوله های مرتبط با نوآوری به وزارت اقتصاد محول شد که همین وزارتخانه مسئولیت تدوین خط مشی کسب و کارهای کوچک را نیز برعهده داشت.

    اصلی ترین سازوکارهای اجرا عبارتند از: صندوق تکنولوژی و صندوق توسعه کسب و کارهای کوچک.

    از جمله دیگر گروه های ذینفع، می توان به اتاق اقتصاد اشاره کرد که از نفوذ بالایی برخودار بوده و بر نیاز به برخورداری از خط مشی اقتصادی توسعه گرا تاکید می کند زیرا چنین سیاستی موجب می شود تا در تجدید ساختار موسسه های تجاری تنها به جنبه مالکیت توجه نشود و روش های بازاریابی و تولید محصولات جدید و بهره گیری از فن آوری های جدید نیز مورد توجه قرار گیرند.

    نتیجه گیری:
    اگرچه غالبا یک وزارتخانه ، در زمینه خط مشی نوآوری نقش رهبری را برعهده دارد، تامین مالی مورد نیاز جهت "نوآوری" و "تحقیق و توسعه صنعتی" ، اغلب بنا به نوع فعالیت ها، با تکیه بر منابع مختلف صورت می گیرد. این رویکرد بخشی در رابطه با خط مشی و تامین مالی قطعا مشکلاتی را در رابطه با هماهنگ سازی امور ایجاد خواهد کرد.

    شیوه پشتیبانی ترجیحی با توجه به نوع موسسه نوآوری و فن اوری متفاوت است. در اکثر کشورها، صندوق های فن‌آوری که توسط واسطه ها مدیریت می شوند، مسئولیت پشتیبانی مالی را بر عهده دارند، تامین مالی مراکز تحقیق و توسعه صنعتی یا مراکز برتری (کمال) همان قدر که برعهده وزارتخانه های علوم و آموزش است، برعهده وزارتخانه صنایع نیز قرار دارد. هیئت های وابسته به مجلس یا شوراهای فرادولتی علوم و فناوری نقش مهمی در تدوین خط مشی نوآوری ایفا نمی کنند. در اکثر کشورهای در فاصله زمانی 2000 به بعد، شاهد پیدایش گروه های ذینفع متفاوتی هستیم که می توان از انجمن های نوآوران و کارآفرینان، باشگاه های تجاری، موسسه های تخصصی و پارکهای تکنولوژی نام برد.

    با توجه به تمامی این مطالب و همچنین بررسی بیشتر محیط داخلی و خارجی ایران و مقایسه آن با کشورهای همسایه یا مشترک از نظر فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و وضعیت جغرافیایی و یا همان تحلیل PEST می توان از نظام نوآوری کشورهای مشابه درسهایی گرفت و از تجربیات بد آنها و نتایج نامطلوبی که گرفته اند پرهیز کرد. همچنین پیشنهاد می شود که در هر بخشی از نظام نوآوری این تحلیل با کشورهای مختلف انجام شود تا بتوان به بهره وری بیشتری در نوآوری و کارآفرینی نائل شد.

  9. #36
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    3
    تشکر
    0
    تشکر شده 0 بار در 0 پست
    با سلام

    بررسی نظام ملی نوآوری در کشورهای مختلف در فایل زیر قابل مشاهده میباشد.
    نظام ملی نوآوری &#.pdf

  10. #37
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    May 2016
    ارسال ها
    6
    تشکر
    0
    تشکر شده 2 بار در 2 پست
    نظام ملی نوآوری هر کشور با توجه به شرایط، نیازها، ویژگی های محیطی و مشکلات آن کشور متفاوت بوده و مختص خود آن کشور است، این سیستم در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه دارای ویژگی های خاص و متمایزی است که توجه به این ویژگی ها هم در مقام تحلیل و هم در مقام سیاست گذاری و برنامه ریزی بسیار حساس و کلیدی است. عواملی از قبیل زمینه های فناوری و صنعتی، قوانین و عرف های موجود در هر کشور، سطح مشارکت میان موسسات ، مدل های نوآوری و سرمایه گذاری، رویکرد در زمینه ریسک، سامان دهی بازار کار، نقش بخش خصوصی و دولتی و شرکت¬های کوچک و بزرگ در اتخاذ نظام نوآوری تاثیر گذارند. همچنین ساختار، عملکرد و تکمیل اجزای مختلف سیستم ملی نوآوری، تاثیر بزرگی بر ارتقا قابلیت های نوآوری ملی دارند.
    ارزیابی نظام های ملی نوآوری و عوامل موفقیت نوآوری در چند کشور جهان
    · نظام ملی نوآوری تایوان
    · نظام ملی نوآوری سنگاپور
    · نظام ملی نوآوری آمریکا
    الگوی نظام ملی نوآوری آمریکا
    • همکاری بنگاه های صنعتی
    1) نادر بودن همکاریهای تکنولوژیک بین بنگاههای صنعتی تا سال 1980
    2) همکاری برخی از شرکتهای آمریکایی (همکاری از نوع پیش رقابتی نه تحقیقاتی) بعد از سال 1980 بر اثر فشارهای محیطی و اجرای آنها در قالب کنسرسیومهای تحقیقاتی
    3) ممانعت از ورود شرکتهای خارجی در اکثر این همکاریها
    4) ایجاد نقش مشوق دولت آمریکا و بخش دفاعی در این همکاریها
    5) همکاری با شرکتهای خارجی در برخی موارد با تمرکز بر توسعه، تولید و بازاریابی (بدون تحقیقات پیش رقابتی و پیش تجاری)
    • تعامل صنعت با دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی
    1) جنبه غیر رسمی داشتن ارتباط دانشگاه و صنعت قبل از جنگ جهانی دوم
    2) حمایت مالی به صورت انعقاد قرارداد و ارائه کمکهای نقدی (گرانت) جهت تبدیل دانشگاههای آمریکا به مراکز تحقیقات علمی بعد از جنگ جهانی دوم
    3) ایجاد ارتباط قوی بین آموزش و پژوهش در دانشگاههای آمریکا نسبت به سایر کشورها
    4) پی بردن به این مسئله که تحقیقات پایه میتواند فرصتهای تجاری جدیدی برای آنها ایجاد کند خصوصا در صنایعی مانند بیوفناوری
    5) تمایل شرکتهای آمریکایی به سمت دانشگاهها به سبب افزایش هزینههای تحقیق و توسعه و لزوم توجه به گستره وسیعتری از فناوریهای در حال ظهور و سرعت تجاری شدن تحقیقات علمی
    6) شروع برنامهای برای ایجاد مراکز تحقیقات بین رشتهای در دانشگاهها توسط بنیاد ملی علم با تامین بودجه اولیه آن توسط دولت و مابقی توسط شرکتهای ذیربط
    7) تسهیل انتخاب کارکنان و محققان برتر شرکتها توسط این همکاری و اهمیت این نوع استخدام به دلیل ماهیت بین رشتهای بودن فناوریهای جدید
    8) ایفای نقش افراد همکار بین صنعت ودانشگاه به عنوان حاملان دانش علمی و تکنولوژیک و حلقه مفقوده ارتباط بین صنعت و دانشگاه
    9) تامین 7% بودجه تحقیق و توسعه دانشگاههای آمریکا توسط صنعت در سال 1995
    10) تامین بودجه تحقیق و توسعه دانشگاههای آمریکا: 60% توسط سازمانهای وابسته به دولت فدرل، 5/7% توسط دولتهای محلی و 18% توسط اشخاص و سازمانهای غیر انتفاعی
    نظام ملی نوآوری ژاپن
    در اواسط قرن نوزدهم با روی کار آمدن یک دولت غیر فئودالی در ژاپن، دولت و افکار عمومی متوجه اهمیت تکنولوژیهای پیشرفته در رقابت اقتصادی و نظامی با کشورهای غربی گردیدند. از این رو دولت شروع به اقداماتی برای مدرنیزه کردن کشور کرد که شامل ایجاد زیر ساختهایی برای حمل و نقل، ارتباطات، آموزش و غیره بود. این دوران، نقطه آغاز صنعتی شدن ژاپن است. پس از این دوران نظام ملی نوآوری ژاپن شروع به شکل گرفتن نمود . در ادامه ویژگیهای این نظام آورده شده است.
    ویژگیهای نظام ملی نوآوری در ژاپن
    • ناچیز بودن نقش دولت در سرمایه گذاری تحقیق و توسعه نسبت به سایر کشورهای پیشرفته ( سهم دولت در تحقیق وتوسعه 2/1% است)
    • پایین بودن هزینه های دفاعی در ژاپن
    • پرداخت تمامی هزینه های تحقیق و توسعه توسط شرکتهای ژاپنی(در کشورهای پیشرفته این رقم بین 11تا 34 درصد است)
    • بالا بودن تعدادپژوهشگران (به ازای هر 10000 نفر 37 پژوهشگر بدون در نظر گرفتن پژوهشگران علوم انسانی و اجتماعی)
    • بالا بودن نسبت مهندسان به دانشوران
    • سیر صعودی به کارگیری ثبت اختراعات
    • تاثیر پذیری نرخ بهره وری کل از تحقیق و توسعه و عواملی مانند شوک تقاضا و فاصله عملکرد نسبت به سطوح جهانی
    • کم بودن محدودیت بازار سرمایه در ژاپن نسبت به کشورهایی مانند آمریکا
    • تمایل به بیشینه کردن رشد
    • آشنایی مدیران با تحقیقات، تولید و بازاریابی
    • رابطه نزدیک بین فروش، تولید و تحقیق و توسعه
    • سهولت انتقال محصولات و فرایندهای جدید به تولید
    الگوی نظام ملی نوآوری ژاپن
    • همکاری بنگاههای صنعتی وجود رقابت شدید بین بنگاههای داخلی در ژاپن و عدم رواج همکاریهای صنعتی
    1) تلاش دولت برای ایجاد موسسات مشارکت تحقیقاتی جهت ترویج همکاریهای تحقیقاتی
    2) تصویب قانونی برای نزدیکی شرکتها به هم و پدید آوردن مکانیزمی برای توزیع یارانه بین آنها در سال 1961 و عدم موفقیت این قانون به دلیل جدا شدن شرکتها از موسسه مشارکتی پس از دریافت رایانه و صرف هزینه به تنهایی
    3) کاهش روند همکاریهای فنی در ژاپن برخلاف آمریکا
    • تعامل صنعت با دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی
    1) تاسیس دانشگاه و مراکز تحقیقاتی توسط بخش خصوصی در کنار دولت
    2) تاسیس شورای عالی ژاپن(گاکوشین) با سرمایه ی خصوصی و دولتی به هدف افزایش بودجه تحقیقاتی دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی و ترغیب همکاریهای تحقیقاتی بین صنعت ودانشگاه
    3) فعالیت انجمن توسعه ژاپن در جهت تسهیل همکاریهای پژوهشی بین صنعت و دانشگاه
    4) ضعیف بودن ارتباط بین صنعت و دانشگاه در ژاپن نسبت کشورهایی نظیرآمریکا به دلایل زیر:
    · بوروکراتیک بودن ساختار دانشگاههای ژاپن
    · عدم اجازه اساتید دانشگاه های ژاپن برای دریافت پول در قبال همکاری با شرکتهای صنعتی
    · محدود بودن ارتباط صنعت و دانشگاه به تربیت نیروی انسانی
    · آموزش صنعت به فارغ التحصیلان دانشگاه در بدو ورود (اغلب آموزشهای 5 ساله)
    • اشاعه فناوری
    ارزیابی متوسط اشاعه تکنولوژیک با وجود قدرت کشور از نظر تکنولوژیک به دلایل زیر:
    1) رقابت داخلی بالا
    2) عدم تمایل شرکتهای داخلی به همکاری با یکدیگر
    3) ضعیف بودن ارتباط صنعت با دانشگاه
    قوی بودن اشاعه فناوری به صورت عمودی به دلیل رابطه تنگاتنگ بین شرکتها و تامین کنندگان و مشتریان آنها
    اختصاص بیشترین سهم به بخشهای اقتصادی در اشاعه فناوری
    • جابجایی کارکنان
    1) متداول نبودن جابجایی کارکنان بین شرکتهای صنعتی به دلیل استخدام مادام العمر و فرهنگ سازمانی شرکتهای ژاپنی
    2) محسوب نشدن جابجایی کارکنان به عنوان مکانیزمی برای انتقال مهارت و دانش تکنولوژیک
    3) مشاهده موارد معدودی از جابجایی ناشی از تاثیر سیستم های غربی بر ژاپن در سال های اخیر
    نظام ملی نوآوری کره جنوبی
    نظام ملی نوآوری نروژ (در صنایع بالا دستی نفت و گاز)
    قوانین حاکم بر نظام ملی نوآوری ایران
    برای تدوین و اجرای نظام ملی نوآوری در کشور باید توجه داشت که این فرایند تحت تاثیرات فراوانی از قوانین موجود در کشور
    می گیرد و برای موفقیت آن باید اصلاحاتی در قوانین و عرفهای موجود ایجاد نمود. در ذیل برخی از این قوانین و عرفها ذکر می شوند:
    1) مالیات
    2) قانون کار
    3) قانون تامین اجتماعی
    4) قانون ثبت اختراعات و علایم تجاری
    5) قانون سرمایه گذاری خارجی
    6) قانون مقررات صادرات و واردات
    7) قوانین گمرکی
    8) قوانین زیست محیطی
    9) قانون تجارت
    10) سایر قوانین تاثیرگذار بر محیط سازمان های فعال در نظام ملی نوآوری ایران
    11) مسایل فرهنگی حاکم بر ایران به عنوان عرفهای موجود در کشور
    12) نبود روحیه و فرهنگ کار گروهی بین اشخاص و سازمان های کشور
    13) ضعف روحیه کارآفرینی بین صنعت گران کشور
    14) کم اهمیت بودن نقش ثروت توسط کارآفرینان و صنعت گران از دیدگاه جامعه و برخی مسئولان کشور
    15) تشویق فرهنگ دلالی و واسطه گری در جامعه به عنوان یک ارزش جهت دستیابی آسان و بدون زحمت به ثروت
    سازمانهای متعامل در نظام ملی نوآوری
    برای تدوین نظام ملی نوآوری باید عناصر و اجزای تاثیر گذار و روابط بین آنها در آن به درستی مشخص شوند. برخی از این عناصر و اجزا عبارتند از:
    • سیاست گذاری کلان
    • تامین منابع مالی و تسهیل تحقیقات و نوآوری
    • انجام تحقیقات و نوآوری
    • توسعه منابع انسانی
    • ارتقای کارآفرینی
    • انتشار تکنولوژی
    • تولید کالا و خدمات
    شاخص‌های سنجش نوآوری ملی
    جهت تعیین سیاستهای کلی یک نظام ملی نوآوری لازم است وضعیت موجود را سنجیده و با وضعیت مطلوب مقایسه شود. سپس میزان شکاف موجود شناسایی و نقاط قوت و ضعف شناخته شود. از اینرو استفاده از شاخص‌هایی که بتوانند تمامی ابعاد یک نظام ملی نوآوری را به صورت کمی مورد ارزیابی قرار دهند و نمایی از وضعیت موجود آن را نشان دهند، از لوازم سیاست‌گذاری نظام ملی نوآوری است. در سیاست‌گذاری عمومی مرتبط با نوآوری، شاخص‌های نوآوری می‌توانند نقش‌های زیر را ایفاء کنند:
    • نقش اعلام کننده (علامت دهنده) و یا پایش کننده
    • نقش محاسبه، ارزیابی و تخصیص بودجه‌ها
    • نقش قانون‌گذاری
    • نقش آگاه‌سازی
    رویکرد ایران به نظام نوآوری
    همان طور که در بالا ذکر شد شاخصهای مختلف با رویکردهای گوناگون برای ارزیابی نوآوری وجود دارند. سنجش و دسته بندی شاخصها میتواند براساس جایگاه شاخص‌ها در فرآیند نوآوری ملی براساس ورودی، خروجی و یا فرآیندی انجام ‌شود. در شکل 1 این دسته بندی به صورت شماتیک انجام گرفته است.
    شکل 1: نمای ساده ای از یک فرایند نوآوری
    بر اساس این دسته بندی میزان کارآیی و اثر بخشی فرایند نوآوری در ایران و سایر کشورهای توسعه یافته را می توان به صورت شماتیک در شکل 2 نشان داد:
    شکل 2: نمایش شماتیک شکاف فزاینده عقب افتادگی فرایند نوآوری ایران با کشورهای توسعه یافته
    همان طور که در شکل 2 مشاهده میشود هر چه از چپ به راست می رویم (از ورودیها به خروجیها) اختلاف بین ایران و کشورهای دیگر بیشتر میشود که باید دلایل آن مشخص شود.
    برای این که در سطح ملی شاهد عملکرد نوآورانه باشیم، به توانمندی های خاصی در سطح بنگاههای تولیدی و خدماتی نیاز است، که این توانمندی ها را می توان به صورت ساده و مختصر در چهار سطح مجزا در شکل 3 تقسیم بندی کرد. پایین ترین سطح توانمندیها مربوط به مهارت های لازم برای اپراتوری روزمره فناوریها و به عبارتی استفاده از فناوری دیگران است. در سطح دوم، مهارتها و توانمندیهای فنی مطرح است که توان تعمیر و نگهداری و اعمال تغییرات بسیار جزئی در فناوری دیگران را امکان پذیر می سازد. در سطح سوم، توان مهندسی و طراحی است که از جمله توانمندیهای بسیار حیاتی در عرصه نوآوری و خلق فناوری است. نهایتا در بالاترین سطح، توان تحقیقاتی و خط شکنی در عرصه خلق فناوری به چشم میخورد. شکل زیر نمایی از این تقسیم بندی را نشان میدهد:
    شکل 3: هرم توانمندی های فناوری
    تفاوت عمده ای بین نیمه بالایی و پایینی این هرم وجود دارد به طوری که میتوان نیمه بالایی را عرصه خلق فناوری و نیمه پایینی را عرصه استفاده از فناوری به شمار آورد. لذا برآیند کلی توانمندیهای بنگاههای فعال تولیدی و خدماتی هر کشور، جایگاه آن کشور را در عرصه نوآوری و توسعه مشخص می کند. نگاهی گذرا به وضعیت کشور آشکارا بیانگر این است که ما هنوز در بسیاری از موارد در پایین هرم جای داریم. برای موفقیت و رسیدن به قسمت بالای هرم، نیاز شدید به تغییر دیدگاهها و روشهای موجود وجود دارد.

  11. #38
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2017
    ارسال ها
    11
    تشکر
    0
    تشکر شده 10 بار در 4 پست

    کشور "سوئد"

    تازه ترین گزارش Global Innovation Index که توسط سازمان جهانی WIPO یا World Intellectual Property Organization در زمینه ی معرفی برترین کشورهای دنیا از نظر " نوآوری Innovation "تهیه شده است، کشور "سوئد" را پس از کشور "سوئیس" در جایگاه دومین کشور برتر دنیا از نظر نوآوری قرار داده است. جایگاه رتبه های سوم تا دهم این فهرست به ترتیب به کشورهای انگلستان، هلند، آمریکا، فنلاند، هنگ کنگ، سنگاپور، دانمارک و ایرلندتعلق دارد. در این بررسی که در بین 142 کشور دنیا انجام شده است..
    فایل های پیوست شده


 

برچسب برای این موضوع

مجوزهای ارسال و ویرایش

  • شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • شما نمی توانید به پست ها پاسخ دهید
  • شما نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
Powered by: vBulletin Version 4.2.1
Copyright © 2000-2006 Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0

vBFarsi Language Pack Version 4.2
ساعت 11:20 بر حسب GMT +3.5 می باشد.