صفحه 3 از 4 اولیناولین 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 21 تا 30 از مجموع 38
Like Tree98Likes

موضوع: بحث و نظر پیرامون قلب نظام ملی نوآوری در کشورهای مختلف

  1. #21
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    12
    تشکر
    4
    تشکر شده 3 بار در 3 پست
    با تشکر از دوستان عزیز که مطالب بسیار ارزشمندی را بارگذاری نموده اند
    با توجه به مطالعه و مرور مطالب دوستان و همچنین با توجه به این که نوآوری در قلب سیستم ملی نوآوری قرار دارد سه نتیجه کلی از اثرگذاری و اثرپذیری نوآوری بر نظام ملی نوآوری می باشد در زیر ارائه می گردد:
    1-نوآوری باز بر اهمیت نظام ملی نوآوری تاکید و آن را تقویت می کند.که این تقویت در حوزه های زیر صورت می گیرد:
    الف- تقویت بازارهای فناوری
    ب- ایجاد ارتباطات قوی در نظام ملی نوآوری
    ج- حمایت از حقوق مالکیت معنوی
    د- تامین اعتبارات تحقیقات پایه
    ه- اطمینان از عرضه پرسنل با کیفیت بالا

    2- نوآوری باز اثرگذاری نظام ملی نوآوری را بهبود می بخشد. این بهبود بوسیله موارد زیر صورت می گیرد:
    الف- توسعه متخصصان قوی به عنوان نیروی کار نوآور
    ب- اثربخشی در تخصیص منابع
    ج- افزایش سرعت در روند شکل گیری جریان دانش
    د- تسریع در کاهش هزینه ها

    3-نوآوری باز شبکه های مورد استفاده در نظام ملی نوآوری را تنوع می بخشد(گسترش دامنه نوآوری)
    با استفاده از تنوع موجود در ابزارها و اجزای نوآوری باز و همچنین روابط گوناگون میان بازیگران در شبکه های نوآوری

    نکته قابل توجه:
    اهمیت نقش حمایتی دولت در:
    1-ایجاد همکاری و تعامل میان بازیگران در شبکه های نوآوری
    2-برقراری روابط میان بخشهای آموزشی، فناورانه و تجاری در نظام ملی نوآوری
    3-کاهش هزینه ها بوسیله تخصیص مناسب منابع ( تامین مالی و فراهم آوردن تسهیلات)

    با توجه به نقش بسزای دولت در کشور ما اگر دولت بتواند نقشهای حمایتی فوق را به خوبی ایفا نماید، این می تواند به رواج یافتن و توسعه نوآوری باز بجای نوآوری بسته (که در کشور ما بیشتر حاکم است)و همچنین موجب تقویت و اثربخشی و گسترش نظام ملی نوآوری نیز می گردد کمک نماید.
    درآخر به نظر من دوستان از اين ديدگاه به مفهوم nsi توجه كرده اند:
    با افزايش اهميت نو آوري در اقتصاد ملي و تاثيرات فرايندهاي جهاني شدن و فضاي پيچيده تعاملات جهاني بر كشورها در عرصه رقابت پذيري،نقش و جايگاه حكمراني نظام نو آوري بسيار حياتي است كه همانطور كه مي دانيد براي اين امر مستلزم ،بكارگيري رويه ها ورويكرد هاي مناسب براي تدوين برنامه هاي اجرايي،الويت گذاري و پياده سازي و ارزيابي سياست ها در سطح ملي است تا نياز هاي فضاي جديد اقتصاد دانش محور را برآورده نمايد.
    اهداف نهایی NSI رشد اقتصادی، اشتغال­زایی، و کسب مهارت­های داخلی می­باشد که در هر کشوری به سمت نیل به این اهداف حرکت می­شود. هر سیستم نوآوری به صورت جداگانه در رسیدن NSI به اهدافش نقش دارد. این اصل زیربنای رویکرد اثربخشی می­باشد. این رویکرد نقطه شروعی برای تحلیل اثرات نوآوری باز بر NSI می­باشد. سپس از طریق رویکرد عملکردی، عملکرد، فرآیندها و فعالیت­ها نیز تحلیل می­شوند. بنابراین می­توانیم بیان کنیم به چه عملکردهای توسعه یافته­ ای در سیستم ­های نوآوری از طریق نوآوری باز رسیده­ ایم. ضعف اصلی رویکرد عملکردی کمبود دلالت­های واضح و عملی سیاست­گذاری می­باشد. در مقابل، رویکرد ساختاری توجه کافی به شناسایی مهم­ترین عوامل در سیستم­های بین­ المللی نوآوری دارد.

  2. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  3. #22
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    7
    تشکر
    49
    تشکر شده 0 بار در 0 پست
    بررسی مدل های بین المللی ارزیابی توانمندی نوآوری در سطح ملی
    تعریف:
    "نظام نوآوری هر کشوری باعث رشد و شکل گیری تکنولوژی های در آن کشور می شود. برای این منظور عوامل متفاوت و مختلفی درگیر هستند. یکی از آن صنایع، صنعت هواپیمایی است. ما در این جا به نقش صنعت هواپیمایی در نظام نوآوری سه کشور می پردازیم".
    "عملکرد نوآورانه در هر کشور تا حد زیادی به نحوه ارتباط و به کارگیری اجزاء به عنوان یک سیستم یکپارچه دانش بستگی دارد. سیستم نوآوری ملی شبکه ای از موسسات دولتی و خصوصی است که فعالیت ها و تعاملات آنها باعث شکل گیری، اصلاح و انتشار فناوری های جدید می شود".
    "این سیستم نوآوری می تواند ملی، منطقه ای، صنعتی و یا فناورانه باشد اما خلق، انتشار و استفاده از دانش، وجه مشترک تمامی آنها است و نوآوری حاصل تمامی اجزاء این سیستم است".
    روسیه:
    اتحاد جماهیر روسیه: در آن زمان 25 درصد کل هواپیماهای جهان و 40 درصد هواپیماهای نظامی جهان
    حمایت با یارانه های هنگفت
    پس از فروپاشی
    1995: تقسیم مالکیت میان بخش خصوصی و دولتی (تنها 15 درصد دولتی باقی ماند)
    1997: تقسیم شرکت ها به گروه های و تخصیص منابع به آنها
    روسیه زودتر از سایر دولت های استقلال یافته به خصوصی سازی اقدام نمود و پس از دو سال 50 درصد صنایع خصوصی شدند.
    پس از مدتی به طراحی و ساخت مدل های جدید هواپیمایی پرداخت. و باعث همکاری نزدیک شرکتهای طراحی و ساخت که شامل سازنده موتور، سازنده بدنه و سازنده های تجهیزات الکترونیکی و ... بودند.
    به طور خلاصه دولت از سال 1992 تا سال 2000 برنامه توسعه صنایع هواپیمایی را ترتیب داد. این حمایت در قالب گرنت یا معافیت مالیاتی طراحی شده بود. همچنین از سال 1999تا 2015 با طراحی برنامه دیگری، روی هواپیماهای پهن پیکر برای خطوط هوایی و سیستم اعتباری برای خریداری هواپیما به صورت لیزینگ تمرکز کرد.
    البته روسیه در جریان تبدیل شدن به یک قطب هواپیمایی افت و خیزهای فراوانی داشته است و گاهی مجبور به فروش مازاد یا تحمل رکود بازار، افزایش خصوصی سازی و یا رقابت های شدید با سایر کشورهای با تکنولوژی بالا و اعتصاب کارگران بوده است.
    ژاپن
    پس از جنگ جهانی دوم: امریکا علاقه زیادی به فروش فناوری خود به ژاپن نشان داد. همان طور که می دانیم انتقال تکنولوژی دو رویکرد عمده دارد: اقتصادی و یادگیری سازمانی.
    پس از انتقال تکنولوژی: برای رشد اقتصادی با دیدگاه خلاقانه اقدامات سه گانه اکتساب، جذب و توسعه را پیش رو گرفت. البته در این راه کمک های دولتی و حمایت های وزارتخانه های ترابری و سایر وزارتخانه ها مهم بود. در ژاپن روش ساخت برحسب لیسانس و توسط کنسرسیومی از شرکت های مختلف ژاپنی انجام شد.
    برزیل
    تاسیس و خصوصی سازی: برزیل برای ساخت هواپیماهای نظامی و غیرنظامی توسط وزارت هوانوردی در سال 1969 شرکت امبرائر را تاسیس کرد. اگرچه این شرکت خصوصی شد اما سهام ممتاز آن در دست دولت باقی ماند.
    تخصص گرایی: برزیل در خصوص تولید هواپیما سیاست ایجاد و تقویت یک شرکت تخصصی ملی را پش گرفت و بقیه شرکت ها با آن همکاری می کردند. صنعت هواپیما به تولید یکپارچه نیاز دارد. در برزیل خطوط هواپیمایی تحت نظر وزارت هوانوردی اداره می شد. مسائل سیاسی در این صنعت برزیلی تاثیر ناچیزی داشته است زیرا موضوعی تخصصی حساب می شود. دولت برزیل سرمایه قابل توجهی را از بخش خصوصی جذب کرده است که دولت ژاپن و روسیه بنا به دلایلی در این امر ناکام ماندند.
    نتیجه گیری ارتباط میان نظام ملی نوآوری و صنعت هواپیمایی:
    "طبق مقایسات بالا ملاحظه می شود که سیستم نوآوری ملی در توسعه یک صنعت بیشتر از توان فناورانه آن تاثیرگذار و مهم است. بعنوان مثال با اینکه کشور برزیل کمتر از ژاپن و روسیه صنعتی است و از فناوری های بالا برخوردار نیست اما گوی رقابت را از آنان دزدیده است".
    تفاوت ها
    برزیل: یک شرکت تخصصی در زمینه هواپیما ایجاد نمود
    روسیه و ژاپن: شرکت های متعددی در این زمینه که چندمنظوره بوده و در سایر صنایع نیز فعالیت داشتند.
    برزیل: تنها یک ارگان دولتی مسول این صنعت است
    روسیه و ژاپن: چندین ارگان دولتی از جنبه های گوناگون و گرایش های سیاسی متفاوت
    برزیل: سیاست گسترش و حفظ بازار از سوی وزارت خانه هوانمردی مشخص می شود.
    روسیه و ژاپن: با توجه به عدم هماهنگی سیاسی، بازار از دست می رود.
    ویرایش توسط مهدیه عرب پور : 12-04-2016 در ساعت 18:27 دلیل: فایلهای پیوست

  4. #23
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    10
    تشکر
    0
    تشکر شده 4 بار در 4 پست

    نظام ملی نواوری کشور های مختلف

    نظام ملی نواوری کشورهای مختلف
    فایل های پیوست شده
    حسن زالي likes this.

  5. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  6. #24
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    7
    تشکر
    49
    تشکر شده 0 بار در 0 پست
    بررسی مدل های بین المللی ارزیابی توانمندی نوآوری در سطح ملی
    مدل های مختلفی برای ارزیابی توان نوآوری کشورها و مقایسه بین آنها تدوین ومورد استفاده قرار گرفته است. این مدل ها سعی داشته اند عوامل و مؤلفه ها تاثيرگذار بر نوآوري يك كشور را مد نظر داشته و از طريق شاخص هاي كمي اقدام به ارزیابی آن مؤلفه ها نمايند. از آنجا که هدف از این مدل ها درنهایت رتبه بندی کشورهای مختلف بوده است، لذا سعی بر این بوده که در انتخاب ابعاد و مؤلفه های موثر در نوآوری و همچنین انتخاب شاخص های مربوطه، محدودیت های موجود در دسترسی به آمار را مد نظر قرار دهند. مقايسه مدل هاي ارائه شده به خوبي نشان مي دهد كه اين مدل ها متناسب با ساختار كشورهاي هدف تدوين شده اند و لذا برداشت يكساني از قابليت ملي نوآوري ندارند. براي مثال مدل های استفاده شده برای کشورهای پیشرفته تفاوتهای بیشتری با مدل های استفاده شده برای کشورهای در حال توسعه دارند. در ادامه چند مقاله دراین رابطه پیوست گردیده است .
    فایل های پیوست شده

  7. #25
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    8
    تشکر
    0
    تشکر شده 2 بار در 2 پست
    نظام ملی نوآوری می تواند راه حل مناسبی برای حل مسائل و مشکلات کشور ارائه دهد. نظام ملی نوآوری هر کشور با توجه به شرایط، نیازها، ویژگی های محیطی و مشکلات آن کشور متفاوت بوده و مختص خود آن کشور است، این سیستم در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه دارای ویژگی های خاص و متمایزی است که توجه به این ویژگی ها هم در مقام تحلیل و هم در مقام سیاست گذاری و برنامه ریزی بسیار حساس و کلیدی است. عواملی از قبیل زمینه های فناوری و صنعتی، قوانین و عرف های موجود در هر کشور، سطح مشارکت میان موسسات ، مدل های نوآوری و سرمایه گذاری، رویکرد در زمینه ریسک، سامان دهی بازار کار، نقش بخش خصوصی و دولتی و شرکت¬های کوچک و بزرگ در اتخاذ نظام نوآوری تاثیر گذارند. همچنین ساختار، عملکرد و تکمیل اجزای مختلف سیستم ملی نوآوری، تاثیر بزرگی بر ارتقا قابلیت های نوآوری ملی دارند.
    فایل های پیوست شده

  8. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  9. #26
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    7
    تشکر
    0
    تشکر شده 4 بار در 4 پست


    الگوی نظام ملی نوآوری ژاپن
    • همکاری بنگاههای صنعتی
    o وجود رقابت شدید بین بنگاههای داخلی در ژاپن و عدم رواج همکاریهای صنعتی
    o تلاش دولت برای ایجاد موسسات مشارکت تحقیقاتی جهت ترویج همکاریهای تحقیقاتی
    o تصویب قانونی برای نزدیکی شرکتها به هم و پدید آوردن مکانیزمی برای توزیع یارانه بین آنها در سال 1961 و عدم موفقیت این قانون به دلیل جدا شدن شرکتها از موسسه مشارکتی پس از دریافت رایانه و صرف هزینه به تنهایی
    o کاهش روند همکاریهای فنی در ژاپن برخلاف آمریکا
    • تعامل صنعت با دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی
    o تاسیس دانشگاه و مراکز تحقیقاتی توسط بخش خصوصی در کنار دولت
    o تاسیس شورای عالی ژاپن(گاکوشین) با سرمایهی خصوصی و دولتی به هدف افزایش بودجه تحقیقاتی دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی و ترغیب همکاریهای تحقیقاتی بین صنعت ودانشگاه
    o فعالیت انجمن توسعه ژاپن در جهت تسهیل همکاریهای پژوهشی بین صنعت و دانشگاه
    o ضعیف بودن ارتباط بین صنعت و دانشگاه در ژاپن نسبت کشورهایی نظیرآمریکا به دلایل زیر:
    ? بوروکراتیک بودن ساختار دانشگاههای ژاپن
    ? عدم اجازه اساتید دانشگاه های ژاپن برای دریافت پول در قبال همکاری با شرکتهای صنعتی
    ? محدود بودن ارتباط صنعت و دانشگاه به تربیت نیروی انسانی
    ? آموزش صنعت به فارغ التحصیلان دانشگاه در بدو ورود (اغلب آموزشهای 5 ساله)
    • اشاعه فناوری
    o ارزیابی متوسط اشاعه تکنولوژیک با وجود قدرت کشور از نظر تکنولوژیک به دلایل زیر:
    ? رقابت داخلی بالا
    ? عدم تمایل شرکتهای داخلی به همکاری با یکدیگر
    ? ضعیف بودن ارتباط صنعت با دانشگاه
    o قوی بودن اشاعه فناوری به صورت عمودی به دلیل رابطه تنگاتنگ بین شرکتها و تامین کنندگان و مشتریان آنها
    o اختصاص بیشترین سهم به بخشهای اقتصادی در اشاعه فناوری
    • جابجایی کارکنان
    o متداول نبودن جابجایی کارکنان بین شرکتهای صنعتی به دلیل استخدام مادام العمر و فرهنگ سازمانی شرکت های ژاپنی
    o محسوب نشدن جابجایی کارکنان به عنوان مکانیزمی برای انتقال مهارت و دانش تکنولوژیک
    o مشاهده موارد معدودی از جابجایی ناشی از تاثیر سیستمهای غربی بر ژاپن در سالهای اخیر

    قوانین حاکم بر نظام ملی نوآوری ایران
    برای تدوین و اجرای نظام ملی نوآوری در کشور باید توجه داشت که این فرایند تحت تاثیرات فراوانی از قوانین موجود در کشور میگیرد و برای موفقیت آن باید اصلاحاتی در قوانین و عرفهای موجود ایجاد نمود. در ذیل برخی از این قوانین و عرف ها ذکر میشوند:
    ? مالیات
    ? قانون کار
    ? قانون تامین اجتماعی
    ? قانون ثبت اختراعات و علایم تجاری
    ? قانون سرمایه گذاری خارجی
    ? قانون مقررات صادرات و واردات
    ? قوانین گمرکی
    ? قوانین زیست محیطی
    ? قانون تجارت
    ? سایر قوانین تاثیرگذار بر محیط سازمان های فعال در نظام ملی نوآوری ایران
    ? مسایل فرهنگی حاکم بر ایران به عنوان عرف های موجود در کشور
    ? نبود روحیه و فرهنگ کار گروهی بین اشخاص و سازمان های کشور
    ? ضعف روحیه کارآفرینی بین صنعت گران کشور
    ? کم اهمیت بودن نقش ثروت توسط کارآفرینان و صنعت گران از دیدگاه جامعه و برخی مسئولان کشور
    ? تشویق فرهنگ دلالی و واسطه گری در جامعه به عنوان یک ارزش جهت دستیابی آسان و بدون زحمت به ثروت

    شاخص‌های سنجش نوآوری ملی
    جهت تعیین سیاستهای کلی یک نظام ملی نوآوری لازم است وضعیت موجود را سنجیده و با وضعیت مطلوب مقایسه شود. سپس میزان شکاف موجود شناسایی و نقاط قوت و ضعف شناخته شود. از اینرو استفاده از شاخص‌هایی که بتوانند تمامی ابعاد یک نظام ملی نوآوری را به صورت کمی مورد ارزیابی قرار دهند و نمایی از وضعیت موجود آن را نشان دهند، از لوازم سیاست‌گذاری نظام ملی نوآوری است. در سیاست‌گذاری عمومی مرتبط با نوآوری، شاخص‌های نوآوری می‌توانند نقش‌های زیر را ایفاء کنند:
    • نقش اعلام کننده (علامت دهنده) و یا پایش کننده
    • نقش محاسبه، ارزیابی و تخصیص بودجه‌ها
    • نقش قانون‌گذاری
    • نقش آگاه‌سازی
    شاخص‌های متعددی با رویکردهای مختلف برای سنجش نوآوری در سطح ملی تدوین شده‌اند. شناسایی این شاخص‌ها و دسته‌بندی آن¬ها می‌توانند سطح توانمند‌ی‌ها و عملکرد هر کشور را در حوزه‌های مختلف مرتبط با نوآوری نشان دهد. برای این منظور دسته‌بندی‌های مختلفی از شاخص‌های نوآوری ملی انجام شده است که با توجه به چارچوب مفهومی مورد استفاده در تحلیل نوآوری ملی، هر کدام از این دسته‌بندی‌ها کارکردهای خاص خود را دارند. یکی از مهمترین دسته‌بندی‌ها، دسته‌بندی براساس حوزه‌های مختلف تأثیر‌گذار برفرآیند نوآوری ملی است. به عنوان مثال در حوزه منابع انسانی، تعداد محققان یا دانشجویان و تعداد دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی به عنوان شاخص در نظر گرفته می‌شوند. یک دسته‌بندی دیگر براساس جایگاه شاخص‌ها در فرآیند نوآوری ملی است. بدان معنا که شاخص‌ها براساس ورودی، خروجی و یا فرآیندی دسته‌بندی و مورد سنجش قرار می‌گیرند. به عنوان مثال تعداد محققان و یا میزان سرمایه‌گذاری در R&D به عنوان شاخص‌های ورودی در نظر گرفته می‌شوند و شاخص‌هایی مانند تعداد حق اختراعات ثبت شده و یا تعداد انتشارات به عنوان شاخص‌های خروجی سنجش می‌شوند. علاوه بر این، شاخص‌هایی مانند میزان فعالیت‌های تحقیقاتی مشترک و تعداد انتشارات مشترک به عنوان شاخص‌های فرآیندی و یا میانجی در نظر گرفته می‌شوند.
    در یک دسته‌بندی دیگر که بر ماهیت نظام ملی نوآوری استوار است، شاخص‌ها به سه گروه مرتبط با خلق، انتشار و بهره‌برداری از دانش و نوآوری تقسیم‌بندی می‌شوند. در این دسته‌بندی، شاخص‌ها با توجه به اینکه کدامیک از اهداف سه‌گانة نظام ملی نوآوری را دنبال می‌کنند دسته‌بندی می‌شوند. به عنوان مثال شاخص‌هایی مانند میزان سرمایه‌گذاری در R&D و یا میزان حق اختراعات ثبت شده، به حوزه خلق دانش و نوآوری مرتبط می‌باشند، در حالیکه شاخص‌هایی مانند میزان سرمایه‌گذاری در آموزش و پرورش و میزان افراد باسواد و یا میزان زیرساختهای اطلاعاتی و ارتباطی به حوزة انتشار دانش و نوآوری مرتبط هستند و شاخص‌هایی مانند میزان صادرات محصولات فناوری محور و میزان استخدام در صنایع دانش‌محور در حوزة بهره‌برداری از دانش‌ و نوآوری دسته‌بندی می‌شوند.
    می‌توان گفت که هدف از سنجش نوآوری ملی می‌تواند ارزیابی توان آن در خلق، انتشار و بهره‌برداری از دانش و نوآوری باشد که هر کدام دارای شاخص‌های خاص خود بوده و امکان مقایسه یک کشور را با دیگر کشورها در هر سه حوزه فراهم می‌کند و از این طریق میتوان نقاط قوت ‌و ضعف نظام ملی نوآوری یک کشور را با توجه به سه حوزه ی یاد شده شناسایی نمود.
    به طور خلاصه میتوان شاخصها را به صورت زیر دسته بندی نمود:
    ? شاخص های حوزه منابع انسانی
    o تعداد محققان یا دانشجویان،‌ تعداد دانشگاه‌ها و مراکز
    ? شاخص ها براساس جایگاه در فرآیند نوآوری ملی
    o ورودی: تعداد محققان و یا میزان سرمایه‌گذاری در R&D
    o خروجی: تعداد حق اختراعات ثبت شده و یا تعداد انتشارات
    o فرآیندی یا میانجی: میزان فعالیت‌های تحقیقاتی مشترک و تعداد انتشارات مشترک
    ? شاخص‌ها بر اساس سه گروه مرتبط با خلق، انتشار و بهره‌برداری از دانش و نوآوری
    ? خلق دانش و نوآوری: میزان سرمایه‌گذاری در R&D و یا میزان حق اختراعات ثبت شده
    o انتشار دانش و نوآوری: میزان سرمایه‌گذاری در آموزش و پرورش و میزان افراد باسواد و یا میزان زیرساختهای اطلاعاتی و ارتباطی
    o بهره‌برداری از دانش‌ و نوآوری: میزان صادرات محصولات فناوری محور و میزان استخدام در صنایع دانش‌محور

    نتیجه گیری
    بررسی نظامهای نوآوری کشورهای جهان خصوصا کشورهای در حال توسعه میتواند در راستای طراحی و رسیدن به یک سیستم نوآوری مطلوب در کشور راهگشا باشد. این بررسی، شباهتهایی را در میان کشورهای در حال توسعه نشان میدهد. مهمترین شباهت موجود این است که این کشورها برای جبران عقب ماندگیهای خود در زمینه فناوری، فناوریهایی را از کشورهای توسعه یافته وارد و آنها را پرورش میدهند. بدیهی است که اگر کشورهای کم در آمد بتوانند به درستی از نوآوریهای تولید شده در مکانهای دیگر استفاده کنند، حتی ممکن است بتوانند با سرعتی بیشتر از کشورهای پیشرفته رشد کنند (لازم به ذکر است که توسعه با تاخیر اگر چه مزایای خاص خود را دارد، اما تضمینی هم برای تحقق آن وجود ندارد).
    رشد فناورانه به دو عامل اساسی ظرفیت اجتماعی و تناسب تکنولوژیک بستگی دارد. ظرفیت اجتماعی، مواردی چون فراهم بودن چارچوب نهادی مناسب، نقش دولت و توانمندی آن در سیاستگذاریهای مناسب و سطح مهارتها و دانش موجود را در بر میگیرد. تناسب تکنولوژیک هم بر تجانس، همخوانی و فایده مندی فناوریهایی دلالت دارد که از کشورهای پیشرفته برای بکارگیری در کشورهای در حال توسعه انتخاب می شوند.

    عامل کلیدی موفقیت کشورهای در حال توسعه و جبران عقب ماندگی آنان بهره مندی از "ظرفیت جذب مناسب" و تلاش در جهت ارتقا آن است. ظرفیت جذب عبارت است از"توانایی اکتساب و یادگیری و پیاده سازی فناوریهایی که در کشورهای توسعه یافته بوجود آمده اند".
    قبل از بهره گیری و استفاده از تجربیات کشورهای موفق برای رسیدن به نوآوری موفق باید بستر لازم را برای این کار فراهم نمود. در این زمینه، توجه به مشکلات، معضلات و مسائل موجود در کشور بسیار ضروری است. همان طور که میدانیم کشور ما ویژگیهای منحصر به فردی از جنبه های مختلف اجتماعی، اقتصادی، قانونی و سیاسی دارد که برای برنامه ریزی در هر زمینه باید به آن¬ها توجه نمود. به عنوان مثال قوانین و آداب و سنن موجود در کشور دارای اشکالاتی است که به نظر می رسد نیاز به اصلاح و بازنگری دارد.
    نگاهی به وضعیت کنونی نوآوری در کشور نیز میتواند بسیار مفید باشد. در ایران به دلیل ضعف مفرط نظام ملی نوآوری کشور، دیدگاه حاکم در نوآوری خطی بوده و سازوکارها و ساختار مناسب برای تحقیقات و نوآوری و تجاری سازی آن وجود ندارد. در این دیدگاه، فرض بر این است که هر چه منابع و ورودی های بیشتری (اعم از منابع مالی، انسانی و ...) به امر تحقیقات اختصاص پیدا کند لاجرم عملکرد نوآورانه نظام بهبود خواهد یافت. امروزه در سطح بین المللی، ناکارآمدی این دیدگاه بر همگان آشکار شده و دیدگاه سیستمی که لحاظ کردن متغیرهای پیچیده تری را می طلبد جایگزین آن شده است. از این رو تزریق قابل توجه منابع به یک سیستم ناکارآمد، فقط به اتلاف منابع خواهد انجامید. لذا راه حل ریشه ای، ایجاد بستر و زیر ساختهای مناسب برای نوآوری و توسعه فناوری درکشور است.
    برای این که در سطح ملی شاهد عملکرد نوآورانه باشیم، به توانمندی های خاصی در سطح بنگاههای تولیدی و خدماتی نیاز است، که این توانمندی ها را می توان به صورت ساده و مختصر در چهار سطح مجزا در شکل 3 تقسیم بندی کرد. پایین ترین سطح توانمندیها مربوط به مهارت های لازم برای اپراتوری روزمره فناوری ها و به عبارتی استفاده از فناوری دیگران است. در سطح دوم، مهارتها و توانمندیهای فنی مطرح است که توان تعمیر و نگهداری و اعمال تغییرات بسیار جزئی در فناوری دیگران را امکان پذیر می سازد. در سطح سوم، توان مهندسی و طراحی است که از جمله توانمندی های بسیار حیاتی در عرصه نوآوری و خلق فناوری است. نهایتا در بالاترین سطح، توان تحقیقاتی و خط شکنی در عرصه خلق فناوری به چشم می خورد.

  10. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  11. #27
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    7
    تشکر
    0
    تشکر شده 4 بار در 4 پست
    بررسی تطبیقی نظام نوآوری کشورهای مختلف در مقایسه با ایران



    نظام ملی نوآوری می تواند راه حل مناسبی برای حل مسائل و مشکلات کشور ارائه دهد. نظام ملی نوآوری هر کشور با توجه به شرایط، نیازها، ویژگی های محیطی و مشکلات آن کشور متفاوت بوده و مختص خود آن کشور است، این سیستم در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه دارای ویژگی های خاص و متمایزی است که توجه به این ویژگی ها هم در مقام تحلیل و هم در مقام سیاست گذاری و برنامه ریزی بسیار حساس و کلیدی است. عواملی از قبیل زمینه های فناوری و صنعتی، قوانین و عرف های موجود در هر کشور، سطح مشارکت میان موسسات ، مدل های نوآوری و سرمایه گذاری، رویکرد در زمینه ریسک، سامان دهی بازار کار، نقش بخش خصوصی و دولتی و شرکت¬های کوچک و بزرگ در اتخاذ نظام نوآوری تاثیر گذارند. همچنین ساختار، عملکرد و تکمیل اجزای مختلف سیستم ملی نوآوری، تاثیر بزرگی بر ارتقا قابلیت های نوآوری ملی دارند.

    نظام ملی نوآوری ژاپن
    در اواسط قرن نوزدهم با روی کار آمدن یک دولت غیر فئودالی در ژاپن، دولت و افکار عمومی متوجه اهمیت تکنولوژیهای پیشرفته در رقابت اقتصادی و نظامی با کشورهای غربی گردیدند. از این رو دولت شروع به اقداماتی برای مدرنیزه کردن کشور کرد که شامل ایجاد زیر ساختهایی برای حمل و نقل، ارتباطات، آموزش و غیره بود. این دوران، نقطه آغاز صنعتی شدن ژاپن است. پس از این دوران نظام ملی نوآوری ژاپن شروع به شکل گرفتن نمود . در ادامه ویژگیهای این نظام آورده شده است.

    ویژگیهای نظام ملی نوآوری در ژاپن
    • ناچیز بودن نقش دولت در سرمایه گذاری تحقیق و توسعه نسبت به سایر کشورهای پیشرفته ( سهم دولت در تحقیق وتوسعه 2/1% است)
    • پایین بودن هزینه های دفاعی در ژاپن
    • پرداخت تمامی هزینه های تحقیق و توسعه توسط شرکتهای ژاپنی(در کشورهای پیشرفته این رقم بین 11تا 34 درصد است)
    • بالا بودن تعدادپژوهشگران (به ازای هر 10000 نفر 37 پژوهشگر بدون در نظر گرفتن پژوهشگران علوم انسانی و اجتماعی)
    • بالا بودن نسبت مهندسان به دانشوران
    • سیر صعودی به کارگیری ثبت اختراعات
    • تاثیر پذیری نرخ بهره وری کل از تحقیق و توسعه و عواملی مانند شوک تقاضا و فاصله عملکرد نسبت به سطوح جهانی
    • کم بودن محدودیت بازار سرمایه در ژاپن نسبت به کشورهایی مانند آمریکا
    • تمایل به بیشینه کردن رشد
    • آشنایی مدیران با تحقیقات، تولید و بازاریابی
    • رابطه نزدیک بین فروش، تولید و تحقیق و توسعه
    • سهولت انتقال محصولات و فرایندهای جدید به تولید

    الگوی نظام ملی نوآوری ژاپن
    • همکاری بنگاههای صنعتی
    o وجود رقابت شدید بین بنگاههای داخلی در ژاپن و عدم رواج همکاریهای صنعتی
    o تلاش دولت برای ایجاد موسسات مشارکت تحقیقاتی جهت ترویج همکاریهای تحقیقاتی
    o تصویب قانونی برای نزدیکی شرکتها به هم و پدید آوردن مکانیزمی برای توزیع یارانه بین آنها در سال 1961 و عدم موفقیت این قانون به دلیل جدا شدن شرکتها از موسسه مشارکتی پس از دریافت رایانه و صرف هزینه به تنهایی
    o کاهش روند همکاریهای فنی در ژاپن برخلاف آمریکا
    • تعامل صنعت با دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی
    o تاسیس دانشگاه و مراکز تحقیقاتی توسط بخش خصوصی در کنار دولت
    o تاسیس شورای عالی ژاپن(گاکوشین) با سرمایهی خصوصی و دولتی به هدف افزایش بودجه تحقیقاتی دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی و ترغیب همکاریهای تحقیقاتی بین صنعت ودانشگاه
    o فعالیت انجمن توسعه ژاپن در جهت تسهیل همکاریهای پژوهشی بین صنعت و دانشگاه
    o ضعیف بودن ارتباط بین صنعت و دانشگاه در ژاپن نسبت کشورهایی نظیرآمریکا به دلایل زیر:
    ? بوروکراتیک بودن ساختار دانشگاههای ژاپن
    ? عدم اجازه اساتید دانشگاه های ژاپن برای دریافت پول در قبال همکاری با شرکتهای صنعتی
    ? محدود بودن ارتباط صنعت و دانشگاه به تربیت نیروی انسانی
    ? آموزش صنعت به فارغ التحصیلان دانشگاه در بدو ورود (اغلب آموزشهای 5 ساله)
    • اشاعه فناوری
    o ارزیابی متوسط اشاعه تکنولوژیک با وجود قدرت کشور از نظر تکنولوژیک به دلایل زیر:
    ? رقابت داخلی بالا
    ? عدم تمایل شرکتهای داخلی به همکاری با یکدیگر
    ? ضعیف بودن ارتباط صنعت با دانشگاه
    o قوی بودن اشاعه فناوری به صورت عمودی به دلیل رابطه تنگاتنگ بین شرکتها و تامین کنندگان و مشتریان آنها
    o اختصاص بیشترین سهم به بخشهای اقتصادی در اشاعه فناوری
    • جابجایی کارکنان
    o متداول نبودن جابجایی کارکنان بین شرکتهای صنعتی به دلیل استخدام مادام العمر و فرهنگ سازمانی شرکت های ژاپنی
    o محسوب نشدن جابجایی کارکنان به عنوان مکانیزمی برای انتقال مهارت و دانش تکنولوژیک
    o مشاهده موارد معدودی از جابجایی ناشی از تاثیر سیستمهای غربی بر ژاپن در سالهای اخیر
    قوانین حاکم بر نظام ملی نوآوری ایران
    برای تدوین و اجرای نظام ملی نوآوری در کشور باید توجه داشت که این فرایند تحت تاثیرات فراوانی از قوانین موجود در کشور میگیرد و برای موفقیت آن باید اصلاحاتی در قوانین و عرفهای موجود ایجاد نمود. در ذیل برخی از این قوانین و عرف ها ذکر میشوند:
    ? مالیات
    ? قانون کار
    ? قانون تامین اجتماعی
    ? قانون ثبت اختراعات و علایم تجاری
    ? قانون سرمایه گذاری خارجی
    ? قانون مقررات صادرات و واردات
    ? قوانین گمرکی
    ? قوانین زیست محیطی
    ? قانون تجارت
    ? سایر قوانین تاثیرگذار بر محیط سازمان های فعال در نظام ملی نوآوری ایران
    ? مسایل فرهنگی حاکم بر ایران به عنوان عرف های موجود در کشور
    ? نبود روحیه و فرهنگ کار گروهی بین اشخاص و سازمان های کشور
    ? ضعف روحیه کارآفرینی بین صنعت گران کشور
    ? کم اهمیت بودن نقش ثروت توسط کارآفرینان و صنعت گران از دیدگاه جامعه و برخی مسئولان کشور
    ? تشویق فرهنگ دلالی و واسطه گری در جامعه به عنوان یک ارزش جهت دستیابی آسان و بدون زحمت به ثروت



    - شاخص‌های سنجش نوآوری ملی
    جهت تعیین سیاستهای کلی یک نظام ملی نوآوری لازم است وضعیت موجود را سنجیده و با وضعیت مطلوب مقایسه شود. سپس میزان شکاف موجود شناسایی و نقاط قوت و ضعف شناخته شود. از اینرو استفاده از شاخص‌هایی که بتوانند تمامی ابعاد یک نظام ملی نوآوری را به صورت کمی مورد ارزیابی قرار دهند و نمایی از وضعیت موجود آن را نشان دهند، از لوازم سیاست‌گذاری نظام ملی نوآوری است. در سیاست‌گذاری عمومی مرتبط با نوآوری، شاخص‌های نوآوری می‌توانند نقش‌های زیر را ایفاء کنند:
    • نقش اعلام کننده (علامت دهنده) و یا پایش کننده
    • نقش محاسبه، ارزیابی و تخصیص بودجه‌ها
    • نقش قانون‌گذاری
    • نقش آگاه‌سازی
    شاخص‌های متعددی با رویکردهای مختلف برای سنجش نوآوری در سطح ملی تدوین شده‌اند. شناسایی این شاخص‌ها و دسته‌بندی آن¬ها می‌توانند سطح توانمند‌ی‌ها و عملکرد هر کشور را در حوزه‌های مختلف مرتبط با نوآوری نشان دهد. یکی از مهمترین دسته‌بندی‌ها، دسته‌بندی براساس حوزه‌های مختلف تأثیر‌گذار برفرآیند نوآوری ملی است. به عنوان مثال در حوزه منابع انسانی، تعداد محققان یا دانشجویان و تعداد دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی به عنوان شاخص در نظر گرفته می‌شوند. یک دسته‌بندی دیگر براساس جایگاه شاخص‌ها در فرآیند نوآوری ملی است. بدان معنا که شاخص‌ها براساس ورودی، خروجی و یا فرآیندی دسته‌بندی و مورد سنجش قرار می‌گیرند. در یک دسته‌بندی دیگر که بر ماهیت نظام ملی نوآوری استوار است، شاخص‌ها به سه گروه مرتبط با خلق، انتشار و بهره‌برداری از دانش و نوآوری تقسیم‌بندی می‌شوند. در این دسته‌بندی، شاخص‌ها با توجه به اینکه کدامیک از اهداف سه‌گانة نظام ملی نوآوری را دنبال می‌کنند دسته‌بندی می‌شوند. به عنوان مثال شاخص‌هایی مانند میزان سرمایه‌گذاری در R&D و یا میزان حق اختراعات ثبت شده، به حوزه خلق دانش و نوآوری مرتبط می‌باشند، در حالیکه شاخص‌هایی مانند میزان سرمایه‌گذاری در آموزش و پرورش و میزان افراد باسواد و یا میزان زیرساختهای اطلاعاتی و ارتباطی به حوزة انتشار دانش و نوآوری مرتبط هستند و شاخص‌هایی مانند میزان صادرات محصولات فناوری محور و میزان استخدام در صنایع دانش‌محور در حوزة بهره‌برداری از دانش‌ و نوآوری دسته‌بندی می‌شوند.
    .
    به طور خلاصه میتوان شاخصها را به صورت زیر دسته بندی نمود:
    ? شاخص های حوزه منابع انسانی
    o تعداد محققان یا دانشجویان،‌ تعداد دانشگاه‌ها و مراکز
    ? شاخص ها براساس جایگاه در فرآیند نوآوری ملی
    o ورودی: تعداد محققان و یا میزان سرمایه‌گذاری در R&D
    o خروجی: تعداد حق اختراعات ثبت شده و یا تعداد انتشارات
    o فرآیندی یا میانجی: میزان فعالیت‌های تحقیقاتی مشترک و تعداد انتشارات مشترک
    ? شاخص‌ها بر اساس سه گروه مرتبط با خلق، انتشار و بهره‌برداری از دانش و نوآوری
    ? خلق دانش و نوآوری: میزان سرمایه‌گذاری در R&D و یا میزان حق اختراعات ثبت شده
    o انتشار دانش و نوآوری: میزان سرمایه‌گذاری در آموزش و پرورش و میزان افراد باسواد و یا میزان زیرساختهای اطلاعاتی و ارتباطی
    o بهره‌برداری از دانش‌ و نوآوری: میزان صادرات محصولات فناوری محور و میزان استخدام در صنایع دانش‌محور است

    نتیجه گیری
    بررسی نظامهای نوآوری کشورهای جهان خصوصا کشورهای در حال توسعه میتواند در راستای طراحی و رسیدن به یک سیستم نوآوری مطلوب در کشور راهگشا باشد. این بررسی، شباهتهایی را در میان کشورهای در حال توسعه نشان میدهد. بدیهی است که اگر کشورهای کم در آمد بتوانند به درستی از نوآوریهای تولید شده در مکانهای دیگر استفاده کنند، حتی ممکن است بتوانند با سرعتی بیشتر از کشورهای پیشرفته رشد کنند (لازم به ذکر است که توسعه با تاخیر اگر چه مزایای خاص خود را دارد، اما تضمینی هم برای تحقق آن وجود ندارد).
    رشد فناورانه به دو عامل اساسی ظرفیت اجتماعی و تناسب تکنولوژیک بستگی دارد. ظرفیت اجتماعی، مواردی چون فراهم بودن چارچوب نهادی مناسب، نقش دولت و توانمندی آن در سیاستگذاریهای مناسب و سطح مهارتها و دانش موجود را در بر میگیرد. تناسب تکنولوژیک هم بر تجانس، همخوانی و فایده مندی فناوریهایی دلالت دارد که از کشورهای پیشرفته برای بکارگیری در کشورهای در حال توسعه انتخاب می شوند.
    عامل کلیدی موفقیت کشورهای در حال توسعه و جبران عقب ماندگی آنان بهره مندی از "ظرفیت جذب مناسب" و تلاش در جهت ارتقا آن است. ظرفیت جذب عبارت است از"توانایی اکتساب و یادگیری و پیاده سازی فناوریهایی که در کشورهای توسعه یافته بوجود آمده اند".
    همان طور که میدانیم کشور ما ویژگیهای منحصر به فردی از جنبه های مختلف اجتماعی، اقتصادی، قانونی و سیاسی دارد که برای برنامه ریزی در هر زمینه باید به آن¬ها توجه نمود. به عنوان مثال قوانین و آداب و سنن موجود در کشور دارای اشکالاتی است که به نظر می رسد نیاز به اصلاح و بازنگری دارد.
    نگاهی به وضعیت کنونی نوآوری در کشور نیز میتواند بسیار مفید باشد.

  12. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  13. #28
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    10
    تشکر
    0
    تشکر شده 4 بار در 4 پست
    نقل قول نوشته اصلی توسط میلاد ملک محمد نمایش پست ها
    فایل پیوست 1255
    نظام ملی نوآوری(
    National System of Innovation - NSI) یک نظام مدیریت نوآوری فرا سازمانی و در مقیاس کلان و کشوری است که به نقش مجموعه سازمان‌ها مانند دانشگاهها، موسسات پژوهشی، پارک‌های فناوری، مراکز تحقیق و توسعه، مراکز صنعتی و غیره در فرایندهای نوآوری و رابطه تعاملی آنها در این خصوص می‌پردازد. نظام ملی نوآوری زیر نظام‌های متعددی مانند نظام ملی پژوهش، نظام ملی خلاقیت، نظام ملی مالکیت فکری، نظام ملی مدیریت فناوری و همچنین نظام‌های محلی یا منطقه‌ای نوآوری را شامل می‌گردد.[1]
    کشورها با توجه به شرایط، استعداد ها، توسعه آموزشی، نظام اجتماعی، نظام سیاسی، قوانین و مقررات و... دست به انتخاب رویکردهای مختلف در نظام ملی نوآوری می زنند، نگاه و وجه تمایز این رویکردها، به شرح جدول ذیل می باشد:

    فایل پیوست 1256

    توضیحاتی در باره نظام نوآوری کشورها


    روسیه
    بر اساس مقاله پیوست (مقاله شماره 1) نظام نوآوری روسیه از یک مدل با سه جزء دانشگاه ها، سرمایه گذاری و دولت شکل گرفته است که درآن دولت نقش اساسی را بازی میکند که پیشنهاد شده حرکت کلی می بایست به این سمت باشد که دانشگاه نیروی پیشران نظام نوآوری در روسیه باشد.


    اندونزی
    بر اساس مقاله پیوست (مقاله شماره 2) SME ها مرکز ثقل نظام نوآوری در اندونزی هستند، نقش دولت، دانشگاه ها، مراکز پژوهشی غیرانتفاعی و خدمات توسعه ی کسب و کار مطرح است که به SME های اندونزیایی کمک کنند که نوآوری باز را اجرا کنند.

    سوئیس
    بر اساس مقاله پیوست (مقاله شماره 3) قائل به مرزبندی برای رویکرد نظام نوآوری در این کشور نیستم، این کشور دارای یک سیاست منسجم ملی نوآوری و ابزار اثر بخشی برای اجرای آن است که به صورت جامع و همه جانبه به نوآوری نگاه میکند، شاید اگر به اجبار بخواهیم این کشور را در یک گروه رویکرد نوآوری قرار دهیم رویکرد آخر یعنی رویکرد تکاملی برای این کشور از همه مناسب تر باشد. سوئیس در حال حاضر از یک آژانس نوآوری (CTI) بهره می برد و شرکت های نوآور ، سهم قابل توجهی از عملکرد اقتصادی کشور را برعهده دارند. می بایست در نظر داشت سویس کشور ویژه ای است که بعد از توریست و کشاورزی این کشور بر روی "مغز‌های" خود بر پا است. علاوه بر این تقسیمات کشوری محکم در سوئیس اجازه رقابت میان ناحیه‌ها در درون کشور را می‌دهد که سوئیس را بسیار جذاب‌تر می‌کند. ناحیه‌ها بایستی برای جذب شرکت‌ها قبل از همسایه‌ها خود تلاش کنند.

    با احترام
    میلاد ملک محمد
    [1] https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86...88%D8%B1%DB%8C
    با تشکر از مطالب خوبیتون
    منظور از sme ها در کشور اندونزی چیست؟

  14. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  15. #29
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    12
    تشکر
    0
    تشکر شده 5 بار در 5 پست

    تعریف sme

    نقل قول نوشته اصلی توسط زهرا عشریه نمایش پست ها
    با تشکر از مطالب خوبیتون
    منظور از sme ها در کشور اندونزی چیست؟


    با سلام حدمت حضرتعالی

    بنگاههای کوچک و متوسط کسب وکار (SMALL & MEDIUM SIZE ENTERPRISES) ، که با حروف اختصاریSME به آنها اشاره می شود،SME ها به استناد آمار و ارقام موجود اهمیت ویژه و بسزائی دراقتصادکشورها دارا می باشند. ازدید کلی عبارت SME در همة بخش ها، به کمپانی هائی اشاره دارد که از یک اندازه معلومی بزرگتر نشوند. برای سنجش اندازه بزرگی، شاخصه هائی نظیر سود ، نقدینگی سرمایه گذاری شده ، سرجمع ترازنامه ،درآمد ، سرمایة کلی ، موقعیت در بازار، حجم تولیدو فروش ، تعداد کارمندان و نقدینگی در گردش لحاظ می شود که از این میان ، بدلیل سادگی ، قابلیت انطباق و کاربرد عملی ، دو شاخصه " تعداد کارمندان " و " نقدینگی در گردش" بعنوان مناسب ترین ضابطه و معیار عام پیشنهاد می شوند.

    اتحادیه اروپائی در سال 1996 ضوابط شناسایی
    SME ها را چنین بیان کرد:


    الف ـ دارا بودن کمتر از 250 نفرکارمند
    ب ـ حداکثر40 میلیون یورو گردش مالی سالیانه
    پ ـ حداکثر 27 میلیون یورو ترازنامة سالیانه
    ت ـ حداقل 75% دارائی بنگاه در مالکیت مدیران باشد.
    ث ـ مالک (مالکین) ویا بستگان ایشان ، شخصاً بنگاه را مدیریت کنند.




  16. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (08-05-2016)

  17. #30
    عضوانجمن Array
    تاریخ عضویت
    Feb 2016
    ارسال ها
    10
    تشکر
    0
    تشکر شده 4 بار در 4 پست
    نقل قول نوشته اصلی توسط میلاد ملک محمد نمایش پست ها

    با سلام حدمت حضرتعالی

    بنگاههای کوچک و متوسط کسب وکار (SMALL & MEDIUM SIZE ENTERPRISES) ، که با حروف اختصاریSME به آنها اشاره می شود،SME ها به استناد آمار و ارقام موجود اهمیت ویژه و بسزائی دراقتصادکشورها دارا می باشند. ازدید کلی عبارت SME در همة بخش ها، به کمپانی هائی اشاره دارد که از یک اندازه معلومی بزرگتر نشوند. برای سنجش اندازه بزرگی، شاخصه هائی نظیر سود ، نقدینگی سرمایه گذاری شده ، سرجمع ترازنامه ،درآمد ، سرمایة کلی ، موقعیت در بازار، حجم تولیدو فروش ، تعداد کارمندان و نقدینگی در گردش لحاظ می شود که از این میان ، بدلیل سادگی ، قابلیت انطباق و کاربرد عملی ، دو شاخصه " تعداد کارمندان " و " نقدینگی در گردش" بعنوان مناسب ترین ضابطه و معیار عام پیشنهاد می شوند.

    اتحادیه اروپائی در سال 1996 ضوابط شناسایی
    SME ها را چنین بیان کرد:


    الف ـ دارا بودن کمتر از 250 نفرکارمند
    ب ـ حداکثر40 میلیون یورو گردش مالی سالیانه
    پ ـ حداکثر 27 میلیون یورو ترازنامة سالیانه
    ت ـ حداقل 75% دارائی بنگاه در مالکیت مدیران باشد.
    ث ـ مالک (مالکین) ویا بستگان ایشان ، شخصاً بنگاه را مدیریت کنند.



    ممنون از توضیح جامع جنابعالی

  18. تشکرها از این نوشته :

    مهدیه عرب پور (12-04-2016)


 

برچسب برای این موضوع

مجوزهای ارسال و ویرایش

  • شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • شما نمی توانید به پست ها پاسخ دهید
  • شما نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
Powered by: vBulletin Version 4.2.1
Copyright © 2000-2006 Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0

vBFarsi Language Pack Version 4.2
ساعت 10:13 بر حسب GMT +3.5 می باشد.